کتاب ارتباط انسانی به مثابه روایت

والتر فیشر در کتاب «ارتباط انسانی به مثابه روایت: به سوی فلسفه‌ي خرد، ارزش و کنش» پارادایم روایی را به عنوان جایگزینی برای پارادایم عقلانیت فنی-منطقی حاکم بر مطالعات ارتباطات پیشنهاد می‌کند. وی استدلال می‌کند که انسان‌ها ذاتاً موجوداتی «روایت‌گر» هستند که جهان را از طریق دریچه‌ی روایت‌ها درک و ارزیابی می‌کنند. از دید فیشر، عقلانیت انسانی صرفاً به استدلال‌های منطقی محدود نمی‌شود، بلکه توسط «عقلانیت روایی» هدایت می‌شود که بر دو محور «انسجام درونی» روایت و «وفاداری» آن به تجربیات زندگی واقعی استوار است. این پارادایم، همه‌ی اشکال ارتباطات انسانی—از گفت‌وگوی روزمره تا گفتمان علمی—را در برمی‌گیرد و معیاری دموکراتیک برای سنجش عقلانیت هر سخن، فارغ از ژانر یا منبع آن، ارائه می‌دهد. در این نگاه، کنش ارتباطی موفق، روایتی است که مخاطب آن را محتمل و باورپذیر بداند.